‘Alles is relatief” zei die slimmerik uit vorige eeuw en hij beschouwde de menselijke dwaasheid groter dan het Universum.
Een markante verdienste als je bedenkt dat onze soort pas – ruim geschat – sinds een paar honderd jaar deze aardkloot ‘domineert’ en dat eender welke Alien bijzonder veel geluk moet hebben om dat blauw bolletje te spotten in die onmetelijkheid…

Toch worden relatieve zaken snel in absolute termen uitgedrukt, zodat we alles gemakkelijker zouden begrijpen; de media helpen ons daarbij graag.

¡QUERIDOS!
(op het eind wordt het je wel duidelijk waarom sommige na-men worden uit-ge-splitst)
‘ … de extreem-linkse Griekse premier T sipr as…’ zo wordt steevast het nieuws van de laatste dagen ingezet en de toon is gezet.
¿Wie wil er nu onderhandelen met iemand die als extreem-eenderwat wordt bestempeld? ¿Wat maakt hem zo extreem?
Antwoord: de media, meer dan wie ook… of de propaganda, als je wil. Ook al wil Ts ipras zélf niet weten van de communisten, die nochtans ook in die hoek thuishoren, dacht ik.
Zélf kiezen ze daar niet voor, vrijwel niemand bombardeert zichzelf als extreem; iedereen – vooral in de politiek – bevindt zich graag in het centrum: binnen handbereik van iedereen (lees: kiespubliek).
Ons eigenste regerings-PPartij wordt internationaal als ‘centrum-rechts’ omschreven, de verpakking klinkt braver en redelijker. De inhoud is misschien iets anders…

Terwijl, als ónze premier over zijn rechter-elleboog kijkt, hij vlakbij slechts oude bekenden als Az nar en enkele half-gefosiliseerde, maar springlevende F ranco-adepten waarneemt.

Als hij daarentegen naar links kijkt ziet ie daar een massa volk, waarvoor hij een verrekijker nodig heeft – gezien zijn (politieke) bijziendheid – om sommigen te onderscheiden, ; allemaal extreem dan maar, is zijn perceptie… het goede voorbeeld volgend van Sc h auble, Mer kel of Jun kers.
En dat komt sterk over in politieke betogen: Extreem-links klinkt als een plaag, een absoluut-te-mijden-soort, een venerische ziekte, ebola, van die orde… Het betoog om de schrik erin te steken: ¿We willen toch zéker geen Boliviaanse of Venezolaanse toestanden? ¡Bismillah, NOOOOO!!

Ook de nieuwe politieke bewegingen die sinds kort talrijke plaatselijke besturen (wo Valencia, Barcelona, Madrid, Cádiz, Cantabria,…) bevolken, krijgen steevast dat label opgeplakt: Radikaal-links! Maar weinige ‘rechtsen’ hebben hun programma ooit gelezen. ¿Wat is er nu zo extreem aan om bvb andere prioriteiten te geven aan de beperkte stadsbudgetten? A da Co lau (sinds kort eerste vrouwelijke burgemeester van Barcelona) vond het belangrijker de schoolrefters tijdens de vakantie open te houden voor kinderen die anders niet deftig te eten krijgen gedurende die 3 maanden, terwijl ze tegelijk de jaarlijkse ‘subsidie’ van 1miljoen€ voor de Formule-I-wedstrijden tijdelijk opschortte. Ze komt met de helft toe. ¿Kan iemand daar nu niét akkoord mee gaan als er geen geld is?

“Geen huisuitzettingen als voor die gezinnen geen menswaardig alternatief wordt geboden”: ander voorbeeld van het zgn ‘extreem-linkse’ beleid… 600.000 gezinnen werden hier sinds het begin van de crisis op straat gezet. Zo letterlijk als je het leest. ¿Heeft Spanje dan niet het verdrag van de ‘algemene mensenrechten’ ondertekend, waaronder het recht op een woning?

Maar dat komt toevallig goed uit. Zonder woning betekent: geen post-adres, dus ook geen kiesbrief of het recht op stemmen. Die mensen bestáán plots niet meer voor de administratie. Handig! Dat scheelt meteen een slok op de borrel bij onze ‘democratische’ verkiezingen…
…en als ik dit alles zou publiceren op mijn Spaanse fb-página bvb riskeer ik bovendien nog een boete tussen 300 en 30.000€ sinds hier de ‘muilkorf-wet’ in voege trad. Dit soort berichten op sociale netwerken worden vanaf 1 juli als ‘opruiend tegen de publieke veiligheid’ beschouwd. Vandaar dat sommige namen een vreemde spa tie meekregen: Mi gran hermano (BB) leest mee.

Hi B-Brother! Everything under control?

¿Ben ik nu plots ook (extreem-) links? Een gevaar voor de Nationale Veiligheid, gewoon om dit te willen delen…?
Of wordt rechts steeds rechtser zonder dat we het goed in de mot hebben en word ik bijgevolg, zonder me een vinger te veroeren, steeds linkser…?
… Zo’n ééndimensionele L-R-maatstaf is wat te beperkt om alles en iedereen in te delen; hangt af van hoe en wat en waar en wanneer,…
Blijkt wél dat die staf alsmaar langer wordt… en krommer!
‘t Is maar hoe je’t bekijkt,

alles is relatief.

S&Cº