¡QUERIDOS!

De voorbije week had ik voor de verandering een familie Amerikanen te gast. Jonge mensen met 4 baby’s ( alle 6 maanden oud). Een bezoek aan de San Fermines stond vooraf al vast op het programma natuurlijk. Toen ze me om meer info verzochten over het hoe en wat van het hele stieren-gedoe, brak mijn klomp over hoe slecht ze op de hoogte waren…

– Ze vroegen me waar ze ticketjes konden kopen om mee te lopen met de stieren! No Sir, no tickets. Free entrance. – Controle? ook niet of nauwelijks. Enkel als je kennelijk strontzat over ‘t straat zwalpt en/of boel zoekt met de rest van de ‘Mozos’ word je verwijderd.

– Kunnen mijn kindjes samen met mijn vrouw kijken hoe papa loopt? Sorry, impossible! Laat ze plaats nemen op de zitjes van de Plaza de Toros. High and dry.

– En hoeveel keer per dag lopen de stieren door de straten? Sorry, just once. At 8:00 AM. Vroeg opstaan dus, als je op tijd wilt warm lopen…

– Zit er een maximum op het aantal dat mag meelopen? Well… Not exactly…

Het grootste gevaar zit lang niet altijd tussen de kudde stieren en ossen, maar bij de massa mensen zelf… Tijdens de stierenloop van deze ochtend was er zóveel volk dat het helemaal fout liep.

Zoek es op deze site van de Spaanse RTVE hoe de encierro (=stierenloop, voor alle duidelijkheid) van vandaag veel en veel erger had kunnen aflopen. Net bij de ingang van de Arena op de Plaza de Toros waren van aanvang af al heelwat mensen geblokkeerd geraakt door gestruikelde lopers: Een klein ‘Heizel-syndroom’ deed zich lange minuten lang voor. En daar moesten de ossen en stieren nog achteraan komen. Een authentieke ramp is vermeden gewoon door het feit dat ditmaal de stieren geen spoortje agressiviteit vertoonden. Verschillende mensen werden verpletterd en bewusteloos afgevoerd.

Er is hier duidelijk een fout in de organisatie gebeurd.

But Who the hell cares!

S&Cº