Neen, toch niet Bestekes…
Bij nader inzien is dit prachtige land niet te vergelijken met Syrië, niet klein niet groot; zoals velen die vraag stelden. De journalist of wie dan ook die deze barbaridad boekstaafde ging vier volkeren te ver.
We delen een stukje middellandse zeekust met hen, dat wel. En ook, Al Assad had kunnen de grote broer zijn van onze kroonprins Felipe, op uiterlijkheden afgaand, maar daar houdt het ongeveer bij op.
Blijft natuurlijk zo dat elk land zijn waakhonden in huis heeft en als ze bijten is dat uitsluitend de schuld of verantwoordelijkheid van hun baasje: hij besluit waar en wanneer ze worden losgelaten. En als ze loslopen doen ze gewoon waarvoor ze geprogrammeerd werden: bijten!
Don’t blame the poor dogs…

Goed dat er sociale netwerken bestaan, dat houdt Syrische toestanden op afstand.

Voorlopig…

Spanje is verweg het enige Europese land waar rubberkogels nog kunnen ingezet worden bij (uit de hand lopende) manifestaties. Eergisteren nog viel een dode bij voetbalonlusten in Bilbao door een oproeragent gewapend met zo’n rubberkanon. De Baskische deelregering heeft zich al in alle talen verontschuldigd, maar Iñigo Cabacas blijft dood…

Señor Rajoy vernam enkele weken terug het gebeuren van de scholierenbetogingen in Valencia toen hij in Brussel als een schoothondje-aan-de-leiband luisterde naar de bevelen van de Duitse baasjes aldaar om de arbeid/ontslagregeling in Iberia vaste vorm te geven – een voorbeeld gevend voor heel Europa – en preutlikkend te buigen naar de deficiet-cijfers die hem werden opgelegd.

Vanop het Brussels spreekgestoelte riep hij de Valenciaanse opperteef (Baas vd politie aldaar) ter orde: “In uw mande!” en de hele horde bleef tijdens de daaropvolgende manifestaties in hun hok. Ook bij de buitengewoon talrijk beantwoorde algemene stakingsoproep (29M) werd de politiemeute opgedragen zich (meestal) koest te houden.
Wat onze brave premier Rajoy nu kan missen als kiespijn is een smet op het imago van zijn land waar de toeristische industrie de enige is die nog een beetje draait.
Passend in dit plaatje heeft ie zijn prille lessen Engels laten staan om voorrang te geven aan ‘Deutsch für anfänger Absolventen’, met als eerst zinnetje die hij vlot onder de knie kreeg: ‘Jawohl fräulein Angela!’

Dit land wordt niet meer vanuit Madrid bestuurd, maar gegijzeld door ‘De Bende van Berlijn’, om zogezegd het vertrouwen te winnen van de financiële markten…
Alllemaal een maat voor niets; het vertrouwen is nog nooit zo diep gezakt ondanks de zware bezuinigingen in alles wat snijdt als boter: Sociale zekerheid, onderwijs (wo de universiteiten die de helft van hun budget moeten inleveren), Kultuur, wetenschappelijk onderzoek…

Mariano als Marionet in het Europese poppenhuis…
;
Daartegenover, aan een aantal Heilige Huisjes* wordt niet of nauwelijks geraakt.
Vreemd genoeg zijn er voorbeelden te over waar iedereen aan denkt, maar die onze slimme regering blijkbaar ‘vergeet’.
Om er maar een paar te vernoemen:
– Het Koningshuis en het Presidentschap leveren ocharme 2% in. Groot Applaus!…
– Een hoop grote fraudeurs krijgen fiscale amnestie voor een totaal bedrag van meer dan 60 zwarte miljarden €!! Het resultaat van het werk van duizenden fiscale inspecteurs passeert langs de versnipperaar en eindigt in een gigantische officiële witwasoperatie!! Verbijsterend…
– Spanje wint graag en véél tegenwoordig, evenwel vooral op sportief vlak. Maar de voetballers delen niet graag en laten hun prijzengeld liefst storten op buitenlandse rekeningen. ¡Campeones! De koninklijke (schoon)familie, de grote bankiers als Emilio Botín(=buit, What’s in a name!) van Banco Santander en heelwat politiekers hebben spaarrekeningen in Zwitserland, kwestie van het goede voorbeeld te geven.
– Het enige echte grote Spaanse staatsbedrijf De Katholieke Kerk doet het beter dan ooit tevoren! Niet alleen werd hun miljardensubsidie met niet 1 centiem verlaagd – in 2010 een dikke 6 miljard € – maar ook is hun personeelsbestand met 4% aan ‘roepingen’ gestegen. Resultaat van hun recruteringscampagne waar kandidaat-pastoors/monniken een ‘vaste baan en een vast inkomen’ beloofd worden. Pas op! Aan Sociale Werken doen ze ook natuurlijk: ‘Broederlijk Delen’ bvb, in een eigen interpretatie ‘Delen onder de Broeders’. Maar ja, er moeten ook enkele schadeclaims worden betaald, oa voor de 30.000 toegegeven pedofiliegevallen, alleen al tss 2000-2010; en wij -belastingbetalers- betalen in dit alles mee…

…of binnenkort, voor de rechtzaken die nu op stapel staan van de duizenden pasgeboren baby’s die tot diep in de jaren ‘80(!) in katholieke klinieken (er zijn hier bijna geen andere) uit de armen van hun moeders werden geroofd om te worden doorverkocht aan kinderloze, diepgelovige moeders die de kinderen dan ‘opvoedden in een degelijk christelijk milieu’. De radeloze moeders, meestal uit linkse niet-gelovige middens, werden door de Zusters-Nonnekes-van-dienst wijsgemaakt dat hun kind kort na de geboorte was overleden. Er werden schijnbegrafenissen georganiseerd met lege doodskistjes en elk kind bracht per stuk zo’n 3- tot 500.000 pesetas op! (2-3000€) Belastingsvrij uiteraard;-) ¡Negocio redondo! Deze schandalige adoptiepraktijken zou kunnen oplopen tot meer dan 200.000 gevallen tussen 1940 en ’90, volgens een voorzichtige schatting.
Tuurlijk was (en is) De Kerk tegen abortus… Laat de kinderen tot mij komen! Ha!!
De eerste rechtzaak werd zopas uitgesproken nadat biologische moeder en -dochter elkaar na 20 jaar hadden teruggevonden met een ontegensprekelijke DNA-test als bewijslast.
Sor María Gómez Valbuena werd als eerste non in beschuldiging gesteld. Haar collega – ondertussen van ouderdom gestorven – kreeg postuum de wens van moeder en dochter mee:
‘Que se pudre en el infierno, por eso lo inventaron: para creaturas semejantes sin corazón’ (= Laat ze rotten in de hel, daarvoor hebben ze het uitgevonden: voor zulksoortige harteloze wezens)

Zegt de pastoor tussen pot en pint tegen de fabrieksbaas: zorg ervoor dat ze arm blijven, ik zorg ervoor dat ze dom blijven.

Stef&Cº