Eindelijk: Txotx! inderdaad!!
Onlangs, terwijl de sneeuwgrens voor de zoveelste keer dit jaar de bergen opkroop, was er plots ongewoon veel beweging in het dorp: Na meer dan twee jaar wachten beschikt ons dorp weer over een restaurant.
En niet zomaar een…
Antonio, Alicia en hun zoon Egoi bewoonden dit huis al een hele tijd dat op het gelijkvoers beschikte over een oude, in onbruik geraakte bar/restaurant.
Jááren geleden schreef dit lokaal al geschiedenis als een forelrestaurant met een vrij unieke formule: er werd water van een bron naast het huis omgeleid, dat stroomde door de gelagzaal langs een rij oude arduinen veedrinkbakken, zo aan de andere kant weer naar buiten. Die drinkbakken zaten vol forel, waaruit je jouw exemplaar kon aanduiden – of een echte macho kon er zelf een met de hand uitvissen – en even later werd jouw vangst spartelvers ‘à la Navarra’ op je bord geserveerd. (Hét streekgerecht bij uitstek: Trucha a la Navarra: eens schoongemaakt wordt de forel door bloem gehaald en samen met een dikke plak Jamon Serrano in ruim veel olijfolie gebakken; in het beste geval krijg je er nog 5 tot 7 halfgebakken frieten bij, een stuk citroen en that’s it).
Veel anders kon je er toen niet bestellen, maar het draaide als zot…
Door tal van redenen, waaronder het superstreng worden van de horecanormen en gebrek aan opvolging, moesten Arantxa en Juan de deuren sluiten. Even later verkochten ze het huis aan Antonio en zijn gezin, nieuwkomers in Riezu.
Antonio – esquilador of schapenscheerder van beroep – had eerst niet veel ambities om de nochtans sfeervolle ruimte verder uit te baten, temeer gezien de investeringen om alles naar huidige normeringen te verbouwen por las nubes waren= schijnbaar onbetaalbaar…
Maar het aantal schapen loopt sterk terug en met zijn uitgesproken seizoensarbeid werd de toekomst steeds somberder.
De idee om het lokaal nieuw leven in te blazen werd weer opgerakeld. Maar als wat?? Een bar? Een cervecería (bierkaffee)? Wordt het een traditioneel restaurant? Een asador (waar er geroosterd wordt)?

wordt vervolgd…
2 Responses
julia
16|Dec|2009 1La Sidreria txiritinga es algo acogedor diferente.especial y donde puedes disfrutar de sidreria tradicional de las Naciones Unidas en el menú. El primero una Bacalao la tortilla, los tacos de segundo bacalao con pimientos verdes, Y después un buen Chuletón. El postre es de queso, membrillo y nueces. Merece la pena ir a este lugar.
fernan etxebarria
16|Dec|2009 2También a mi me gusta los sitios como este son lugares donde se respira un ambiente muy familiar, su rico menú es sencillamente, GRACIAS POR SU ATENCION Egoi Antonio y y no olvide que el dia de reyes esta mi reserva asegurada, .somos ,cuatro comensales.
Leave a reply