¿Izquierda? 0 ¿Derecha?

‘Alles is relatief” zei die slimmerik uit vorige eeuw en hij beschouwde de menselijke dwaasheid groter dan het Universum.
Een markante verdienste als je bedenkt dat onze soort pas – ruim geschat – sinds een paar honderd jaar deze aardkloot ‘domineert’ en dat eender welke Alien bijzonder veel geluk moet hebben om dat blauw bolletje te spotten in die onmetelijkheid…

Toch worden relatieve zaken snel in absolute termen uitgedrukt, zodat we alles gemakkelijker zouden begrijpen; de media helpen ons daarbij graag.

¡QUERIDOS!
(op het eind wordt het je wel duidelijk waarom sommige na-men worden uit-ge-splitst)
‘ … de extreem-linkse Griekse premier T sipr as…’ zo wordt steevast het nieuws van de laatste dagen ingezet en de toon is gezet.
¿Wie wil er nu onderhandelen met iemand die als extreem-eenderwat wordt bestempeld? ¿Wat maakt hem zo extreem?
Antwoord: de media, meer dan wie ook… of de propaganda, als je wil. Ook al wil Ts ipras zélf niet weten van de communisten, die nochtans ook in die hoek thuishoren, dacht ik.
Zélf kiezen ze daar niet voor, vrijwel niemand bombardeert zichzelf als extreem; iedereen – vooral in de politiek – bevindt zich graag in het centrum: binnen handbereik van iedereen (lees: kiespubliek).
Ons eigenste regerings-PPartij wordt internationaal als ‘centrum-rechts’ omschreven, de verpakking klinkt braver en redelijker. De inhoud is misschien iets anders…

Terwijl, als ónze premier over zijn rechter-elleboog kijkt, hij vlakbij slechts oude bekenden als Az nar en enkele half-gefosiliseerde, maar springlevende F ranco-adepten waarneemt.

Als hij daarentegen naar links kijkt ziet ie daar een massa volk, waarvoor hij een verrekijker nodig heeft – gezien zijn (politieke) bijziendheid – om sommigen te onderscheiden, ; allemaal extreem dan maar, is zijn perceptie… het goede voorbeeld volgend van Sc h auble, Mer kel of Jun kers.
En dat komt sterk over in politieke betogen: Extreem-links klinkt als een plaag, een absoluut-te-mijden-soort, een venerische ziekte, ebola, van die orde… Het betoog om de schrik erin te steken: ¿We willen toch zéker geen Boliviaanse of Venezolaanse toestanden? ¡Bismillah, NOOOOO!!

Ook de nieuwe politieke bewegingen die sinds kort talrijke plaatselijke besturen (wo Valencia, Barcelona, Madrid, Cádiz, Cantabria,…) bevolken, krijgen steevast dat label opgeplakt: Radikaal-links! Maar weinige ‘rechtsen’ hebben hun programma ooit gelezen. ¿Wat is er nu zo extreem aan om bvb andere prioriteiten te geven aan de beperkte stadsbudgetten? A da Co lau (sinds kort eerste vrouwelijke burgemeester van Barcelona) vond het belangrijker de schoolrefters tijdens de vakantie open te houden voor kinderen die anders niet deftig te eten krijgen gedurende die 3 maanden, terwijl ze tegelijk de jaarlijkse ‘subsidie’ van 1miljoen€ voor de Formule-I-wedstrijden tijdelijk opschortte. Ze komt met de helft toe. ¿Kan iemand daar nu niét akkoord mee gaan als er geen geld is?

“Geen huisuitzettingen als voor die gezinnen geen menswaardig alternatief wordt geboden”: ander voorbeeld van het zgn ‘extreem-linkse’ beleid… 600.000 gezinnen werden hier sinds het begin van de crisis op straat gezet. Zo letterlijk als je het leest. ¿Heeft Spanje dan niet het verdrag van de ‘algemene mensenrechten’ ondertekend, waaronder het recht op een woning?

Maar dat komt toevallig goed uit. Zonder woning betekent: geen post-adres, dus ook geen kiesbrief of het recht op stemmen. Die mensen bestáán plots niet meer voor de administratie. Handig! Dat scheelt meteen een slok op de borrel bij onze ‘democratische’ verkiezingen…
…en als ik dit alles zou publiceren op mijn Spaanse fb-página bvb riskeer ik bovendien nog een boete tussen 300 en 30.000€ sinds hier de ‘muilkorf-wet’ in voege trad. Dit soort berichten op sociale netwerken worden vanaf 1 juli als ‘opruiend tegen de publieke veiligheid’ beschouwd. Vandaar dat sommige namen een vreemde spa tie meekregen: Mi gran hermano (BB) leest mee.

Hi B-Brother! Everything under control?

¿Ben ik nu plots ook (extreem-) links? Een gevaar voor de Nationale Veiligheid, gewoon om dit te willen delen…?
Of wordt rechts steeds rechtser zonder dat we het goed in de mot hebben en word ik bijgevolg, zonder me een vinger te veroeren, steeds linkser…?
… Zo’n ééndimensionele L-R-maatstaf is wat te beperkt om alles en iedereen in te delen; hangt af van hoe en wat en waar en wanneer,…
Blijkt wél dat die staf alsmaar langer wordt… en krommer!
‘t Is maar hoe je’t bekijkt,

alles is relatief.

S&Cº

Ondanks de positieve impact dat dit heerschap al eeuwen moet hebben gehad op de handelsbalans van dit land door zijn massieve export van mazapán en appeltjes de naranja blijft ie hier een volstrekt onbekende; niet meer faam dan eender welke andere Santo, vamos. (zoals enkelen naar vroegen…) Ook al valt zijn feestdag samen met onze Nationale: 6 december. Jarenlang opzoekwerk bracht niets op. Geen stoomboot te bespeuren en de kadoos voor de jongsten worden een maand uitgesteld tot ‘Reyes': Driekoningen.

Drugsdealers kennen de effectiviteit van de truuk al een hele tijd:

Eerst de waar trakteren, gratis – of zo goed als… – ronddelen aan nietsvermoedende ‘klanten'; daarna verder de heerlijke dromen verdelen, goedkoop en/of bovendien op de kerfstok. ‘Je zal het wel eens betalen, maak je geen zorgen…’ na een tijdje nietsvermoedend de prijs gestaag doen stijgen. De dromen worden duurder en je schuld groter.
Op een gegeven moment, voor je’t goed weet zit je vast aan de verslaving,… en aan je dromenleverancier…

Hetzelfde truukje wordt met succes toegepast door alles wat electriciteit, petroleum en farmaceutica toelevert. Ook banken natuurlijk – en misschien in mindere mate sektoren als telecommunicatie en grootdistributie – kennen de knepen van de foor.
Alles samen de zes grote peilers van de wereldmaffia die ons allemaal bij ons pietje hebben.

Zij noemen het wellicht welvaart en comfort,

wij noemen het wurgende afhankelijkheid.
Probeer maar eens te leven zónder hen…

De electriciteit in Spanje is nu voor ons consumenten dubbel zo duur dan 10 jaar geleden; 40% duurder dan in Duitsland! alleen al de laatste 2 jaar gestegen met 60%.
In januari ’14 komt daar bij ons nog eens 8-10% bij.
Fijn…!

Een verslaving teboven komen begint bij het erkennen ervan.

Brujería Moderna: Modern Witchcraft.

¡QUERID@S!

Er zitten altijd twee kanten aan elk verhaal vóór het definitief berecht wordt door de geschiedenis. En daar gaat tijd over…

La Caza de Brujas**’
heeft geleid tot het grootste proces tot hiertoe geregistreerd in de jurisdicción van dit land: tijdens de losgeslagen heksenjacht**
.

We schrijven nog steeds begin van de XVIIº eeuw: hier werden in de omgeving meer dan 7.000 (zevenduizend!) mensen – dikwijls kinderen – berecht voor hetzelfde delict*.
Velen werden vóór die (schijn)processen gemarteld, uitgehongerd, getergd tot bekentenissen gedwongen, om tenslotte tot de brandstapel te worden verdoemd – dood of levend – en zo de ‘correcte’ samenleving te redden…

van het Duivelse Kwaad: Hekserij*!

De ethymologische analogie met het Spaanse ‘hechicería‘ is opmerkelijk! Even opmerkelijk is dat er in het NL geen mannelijke evenknie bestaat voor het exclusief vrouwelijke heks (sorry dames, een puur taalkundige vaststelling;-). Terwijl er in het Spaans zowel brujas als brujos rondlopen; hoewel de Iberische mannelijke wederhelft van deze magische koppels een – zeg maar – ietwat minder negatieve weerklank in hun betekenis/vertaling laat klinken: Tovenaar, Genezer, Magiër…
Voor de plaatselijke Inquisitie van dienst werd echter niet altijd onderscheid gemaakt: ook mannelijke heksen figureren op de zwarte lijsten van het te verdelgen gespuis…

Behalve als het ging over hun intieme relatie met de Duivel – die laatste moet volgens ooggetuigen super-mannelijk geweest zijn, getooid met enorme gedraaide hoorns en bokkepoten (om over beschrijvingen van zijn geslachtsorganen nog te zwijgen) – deed ie het alleen met (vrouwelijke) heksen.

256px-Francisco_de_Goya_y_Lucientes_-_Witches_Sabbath_-_Google_Art_Project.jpg
De Duivel is mannelijk en hetero, zoveel is zeker.

Volgens De Kerk.

Nothing changes really: Eerst beschuldigen, stigmatiseren en veroordelen, daarna pas een beetje nadenken voor wát eigenlijk.

 Veel is er sindsdien idd niet veranderd in de Spaanse samenleving:
Iemand toendertijd het etiket ‘Heks’ aanspelden had hetzelfde effekt als heden ten dage iemand bestempelen als ‘Terrorist’, het magische mode-woord dat deuren definitief opent en sluit: alle middelen zijn plots toegelaten om ‘tegenstanders’ te bestrijden

voor het welzijn van alle mensen
van goede wil,

natuurlijk…

Stef&Cº

¡VIVA MANDELA!

Nu weten we tenminste opnieuw waar SPAM vandaan komt

‘Every day (X3) I write a book…’
…en ondertussen vallen elke dag mijn ogen uit hun kassen bij het aanzien van de media…

We hebben er enkele buitenlandse persberichten op na kunnen slaan: Ana Botella heeft zich nu blijkbaar ook op internationaal niveau (verkozen door TIME-magazine!) onsterfelijk belachelijk gemaakt. Ze kan het duidelijk niet goed verdragen dat de dertien dagen durende staking van de Madrileense straatvegers positief geresulteerd heeft in 0 ontslagen en 0% loonsvermindering! Iedereen kontent behalve Señora Botella: dus pleit ze maar voor een grondwettelijke aanpassing van het recht op staking. HA! ¡Lo que faltaba!

En alsof dát niet genoeg was is er meteen ook een wetsvoorstel in de maak om de ontelbare manifestaties aan banden te leggen: zo zal het binnenkort oa verboden worden om opnames te maken van de politie tijdens de ‘uitoefening van hun ambt’, bvb terwijl ze – dikwijls ongewapende – manifestanten in elkaar kloppen. Boetes van 300.000€, uit te keren als ware het verkeersovertredingen. Opnames waar YouTube vol van staat. Terwijl diezelfde oproerpolitie hun eigen wetgeving aan hun botten lapt als het gaat over het dragen van een duidelijk zichtbaar identificatieNº.

Deze vermomde democratie van de absolute PP-meerderheid toont steeds meer zonder schroom haar ware gelaat…

Maar geen haar op mijn hoofd die eraan dacht het dáár over te hebben:

¡QUERID@S!
BESTEKES!

En we kwamen niet bedrogen uit: Onze rit noordwaarts loste alle verwachtingen in.

De hele BAZTÁN-vallei en het dorp Zugarramurdi zelf ádemt gewoon heidense sferen, nu nog, vier-vijf eeuwen na datum. Uit elk restaurant dampt de hekserij* zo naar buiten; in elke enorme kookpot vermoed je paddenbloed en slangenkwijl, steevast geroerd door een knokige hand met veel te lange nagels, besnoven door een kromme puistenneus en geproefd door een morsige kinnebakkes met drie welgetelde baardharen.

De heerlijke, plaatselijke gastronomie gaat in zijn tradities vele eeuwen terug naar geduldige kooktijden, goed-gelookte stoofbereidingen en – uiteraard – ‘La Parilla': wat je maar kan bedenken gegrild boven gloeiend beukenhout(-skool); als het ff kan een stukje wild met versgeplukte boleten…. MMmmmm!

In die tragere tijden toen de nacht enkel werd verlicht door fakkels en kaarsen, waarin schaduwen altijd bewogen en waarbij de maan, de trouwe godin, de maandelijkse bondgenoot werd voor sommigen die zich ‘s nachts tóch buiten waagden. De heidenen, de ketters, de wijzen en genezers, vrouwen en mannen verenigden zich bij nachtelijke bachanalen, diep in de enorme grotten van Zugarramurdi:
Feesten en (inwijdings- of vruchtbaarheids-)rituelen met veel muziek, drank en drugs, wellicht; ze werden geïnterpreteerd als dwepen, of zelfs copuleren met de duivel.
Die ‘Akelarres’, paganese – dus niet zo katholieke – feestelijke bijeenkomsten werden scheef bekeken door die ietwat wél katholiek-geïnspireerde autoriteiten.
Voor die anderen: bron van angst en paniek, gemakkelijk gevoed door een volgehouden vermoeden, een lelijke leugen en veel fantasie…

Het Groote Gelyk van de Goed-Gelovige GoeGemeente.

Geen wonder dat toendertijd enkele clerus-gedienden zich gewillig lieten meeslepen door irrationele beschuldigingen van plaatselijke – dikwijls door afgunst gedreven – gelovige verraders.

Zij waren tenslotte in de meerderheid…

(wordt vervolgd)

” Ik heb gesproken met mijn schoonbroer, die veel blijkt te weten over dat soort zaken en hij verzekert mij dat het allemaal niet zo erg is gesteld met wat men noemt ‘el cambio climático’ (=Klimaatsverandering)” >>> aan het woord was M. Rajoy, huidig president van de Spaanse regering.

– Op dit ogenblik hangt een gevangenisstraf van resp. niet minder dan 5 en 9 jaar boven het hoofd van 3 manifestanten tegen de TGV die het aandurfden een slagroomtaart in het gezicht van de presidente van onze deelstaat Navarra, Yolanda (What’s in a name) Barcina te gooien. Het gebeuren had plaats tijdens een plenaire zitting in Toulouse, Frankrijk dus, waar dergelijke feiten niet als zó strafbaar worden beschouwd. Misschien is deze strafmaat toch wat over het paard getild?…

Teken de petitie!:

– Het wordt stilaan erg ongezond om door de straten van Madrid te kuieren door de aanhoudende staking van de stedelijke kuisploeg. Die ziet het niet houdbaar om op lange termijn met de helft van het personeel en met een maandloon van 600€ (= ook 50%) de stad schoon te vegen. In totaal dus een besparing van 75% voor het schoonmaakbedrijf. Volksgezondheid waarschuwt voor risico op plagen en besmettelijke ziekten; Ana Botella (huidig Burgemeester van Madrid-stad en vrouw van JMª Aznar, gewezen premier van Spanje, nvdr;-) vindt het alsnog niet nodig om haast te maken bij het zoeken naar een oplossing.
Ze heeft ondertussen wél een chemisch bedrijf de opdracht gegeven om de hopen afval onder te spuiten met ‘ontsmettende’ middelen om kakkerlakken en ratten in te dijken.
Een levende metafoor van hoe de problemen in dit land worden aangepakt.

Ondertussen wordt het wel iets moeilijker om op Plaza Mayor te genieten van a relaxing cup of Cafe con leche

Maar eigenlijk hadden we het daar (tenminste nu) niet over willen hebben, laat staan over onze minister van onderwijs Sr Rubbish-Wert die het moeilijk heeft bij optelsommetjes (100+4 is volgens hem=50!) of over hoe ons gerecht omgaat met oa de grootste milieuramp die Spanje ooit gekend heeft ( El Prestige. Zie eerdere en komende nieuwsbrieven) De schaarse beklaagden gaan vrijuit…

QUERID@S,
Bestekes,

Zo blijft er bijna geen plaats meer voor het volgende, veel euh…, leukere item, tedju!

¡BRUJAS!

In de begin-generiek hadden voor mijn part nóg enkele (vrouwelijke) protagonistas in het rijtje gepast.

Flitsend in beeld: naast oa Angie Merkel en Margaret Thatcher had bvb Ana Botella of Yolanda Barcina rustig kunnen meefigureren. Maar dan bestond het risico wellicht dat de subsidies voor deze prent zouden worden teruggevorderd…

We hebben ons best wel geamuseerd met Las Brujas* de Zugarramurdi. Een kolderieke, bijwijlen nogal Monty Python-achtige (Universal!) prent -> vooral in het tweede deel – waar alle Heksen*-clichés lustig de revue passeren. 

En met deze wordt de afgelegen plek in het hartje van de Navarrese Pyreneeën plots wereldwijd vetjes op de kaart geplaatst.
Zugarramurdi
stond als bestemming alreeds gedurende enkele jaren op onze verlanglijst. En nu, na ons bioskoopbezoek, werd dat plots erg dringend, gevoed door gezonde nieuwsgierigheid van de jongere generatie.
Het WE erop stuurden we onverwijld pal noordwaarts, dwars door de mysterieus-nevelige BAZTAN-vallei om ons zélf te vergewissen wat daar nu allemaal van aan was,

van al dat Heksen-gedoe.

Wordt vervolgd…

 

 


Teken de PETITIE!! http://www.change.org/es/peticiones/todo-el-mundo-impedir-que-lanzarle-tartas-a-la-presidenta-de-navarra-se-condene-con-5-y-9-a%C3%B1os-de-c%C3%A1rcel:

¡QUERID@S!

Het is een beetje zoals met kroppen sla: de zelfgekweekte, of die van de Bio-Buurman zijn vele malen lekkerder dan die uit de supermarkt. Zonder discussie.
Een plezier om je tanden in te zetten, met resistente materie, vlezig en knapperig en met een bitterig staartje.
Wat die 10% toch kan uitmaken om het verschil te maken! Want die (bij benadering) overige 90% is bij álle exemplaren evengoed hetzelfde: water!

Maar er zit een maximum op haar lekkerheid: Sla** blijft sla, hoedanook…

Zo ook met Presidenten. Tot voor enkele jaren vond de halve wereld dat we nog nooit zo’n goeie President of the USA hadden gehad.
Merkbaar verschil, een echt alternatief, etc. Een Nobelprijs waard! Blablabla.

Maar idd.: Het blijft een President of the USA, however… Dat waren we bijna vergeten.

Of niet!? ¡Ojalá!

Tijdens deze vooroorlogse dagen lijkt het misschien minder opportuun om ons bezig te houden met, of ons druk te maken over schijnbaar minder belangrijke items.
Verse internationale conflicten bijten traditioneel de eerste croissant-spits af bij het ochtendnieuws, vangen het volste van de kijkers-/luisteraars -aandacht. Egypte, Gibraltar, Siria,… het zijn welkome bliksemafleiders om interne problemen naar het tweede of derde plan te verwijzen, dáárom net georkestreerd of niet; mensen luisteren dan maar de helft meer naar de tweede nieuwshelft. De (schijn)strijd* om aandacht.

Maar aangezien de joernalistieke retoriek desbetreffend alreeds alle poriën vult – tóch verzadigd door wat ze ons willen voeren – gaan we het vooral daar níet over hebben.

Na dit zomerreces willen we eerst de draad weer opnemen met een persoonlijk relaas recht uit het hart, verbitterd en kwaad…

…en onherstelbaar gekwetst.

in een volgend bericht.

¡QUERIDOS!

¿Tiempos de Pepino? Komkommertijd!? Vergeet het maar!! Zoals alles werd ook die uitgesteld, maar niet uitgeteld..;-). Kranten, Radio en TV hebben nog geen moeite om hun pagina’s en zendtijd in te vullen. En wijzelf weten niet waarover eerst te nieuwsbrieven (>>bij deze als werkwoord gebombardeerd) …

Een droge-bloemlezing:

-Twee Spaanse Artsen Zonder Grenzen zijn zopas vrij. Montse Serra y Blanca Thibaut werden 21 lange maanden geleden in Kenia ontvoerd. De Spaanse regering heeft toegegeven dat de vrijlating vooral het werk was van MSF/AZG. Er bestaan nog kleine grote helden, zoals ook grote kleine lafaards (onze minister BZ bvb)…

– Rufus Wainwright, voor zover nodig toegelicht: zoon van de fantastische SingerSongwriter Loudon WainwrightIII, overtuigd Gay, multi-instrumentalist en ‘polifacetico’ krijgt – hoe controversieel ook – algemene artistieke erkenning in Spanje. Merk- en nieuwsbriefwaardig nieuws vind ik dat.

– In de voorbije jaren is de gezamelijke Spaanse voetbalschuld opgelopen tot 4.000.000.000€. ¡CAMPEONES! …Misschien iets doen aan …eh… de loonkost?

– De volgende keer dat je de kans ziet door het Spaanse hinterland te kruisen, of je slaat er betreffende internationale papieren of vituele krantenknipsels op na, heb je meteen één en hetzelfde antwoord op volgende vragen:

– WAAUW! Waarom al deze fantastische autowegen? /

– Waarom heeft elke provincie haar eigen vliegveld? (waar op de meeste nauwelijks gevlogen wordt) /

– Waarom overal deze werken voor een plaatselijke TGV? /

– Waarom al deze (leegstaande) nieuwe urbanisaties?…

Enig antwoord: Omdat minstens tijdens de voorbije 20 jaar dit prachtig land bestuurd werd door verschillende regeringen die zélf  geregeerd werden door een tiental grote constructiebedrijven: Mariano & Cº als Marionetten-poppenkast waar werkelijk elk groot of klein contract gepaard ging met een parallelle tegenstroom zwart geld naar de politieke verantwoordelijken. Overdreven? Helaas niet… De werkelijkheid overtreft de stoutste, wildste fantasie. De schatkist werd en wordt geplunderd voor het optrekken van faraonische, nutteloze bouwwerken waarbij enkelen zich enorm hebben verrijkt en waar iedereen, de hele bevolking, het voetvolk nu moet voor betalen.

En daarom is het hoog tijd dat deze wantoestand ophoudt, dat deze regeringen – zowel de nationale als vele regionale, zoals bvb die van Castilla La Mancha – opstappen. Teveel vettige bedriegers* aan de macht. Op de rooster ermee!!

S&Cº

MASIFICACIÓN

¡QUERIDOS!

De voorbije week had ik voor de verandering een familie Amerikanen te gast. Jonge mensen met 4 baby’s ( alle 6 maanden oud). Een bezoek aan de San Fermines stond vooraf al vast op het programma natuurlijk. Toen ze me om meer info verzochten over het hoe en wat van het hele stieren-gedoe, brak mijn klomp over hoe slecht ze op de hoogte waren…

– Ze vroegen me waar ze ticketjes konden kopen om mee te lopen met de stieren! No Sir, no tickets. Free entrance. – Controle? ook niet of nauwelijks. Enkel als je kennelijk strontzat over ‘t straat zwalpt en/of boel zoekt met de rest van de ‘Mozos’ word je verwijderd.

– Kunnen mijn kindjes samen met mijn vrouw kijken hoe papa loopt? Sorry, impossible! Laat ze plaats nemen op de zitjes van de Plaza de Toros. High and dry.

– En hoeveel keer per dag lopen de stieren door de straten? Sorry, just once. At 8:00 AM. Vroeg opstaan dus, als je op tijd wilt warm lopen…

– Zit er een maximum op het aantal dat mag meelopen? Well… Not exactly…

Het grootste gevaar zit lang niet altijd tussen de kudde stieren en ossen, maar bij de massa mensen zelf… Tijdens de stierenloop van deze ochtend was er zóveel volk dat het helemaal fout liep.

Zoek es op deze site van de Spaanse RTVE hoe de encierro (=stierenloop, voor alle duidelijkheid) van vandaag veel en veel erger had kunnen aflopen. Net bij de ingang van de Arena op de Plaza de Toros waren van aanvang af al heelwat mensen geblokkeerd geraakt door gestruikelde lopers: Een klein ‘Heizel-syndroom’ deed zich lange minuten lang voor. En daar moesten de ossen en stieren nog achteraan komen. Een authentieke ramp is vermeden gewoon door het feit dat ditmaal de stieren geen spoortje agressiviteit vertoonden. Verschillende mensen werden verpletterd en bewusteloos afgevoerd.

Er is hier duidelijk een fout in de organisatie gebeurd.

But Who the hell cares!

S&Cº

¡QUERID@S!

Een enkele uitzondering niet te na gesproken hebben we er nog geen enkele gemist; vraag mij ook niet teveel waarom precies: een sluitende uitleg heb ik er ook niet voor… Wél mag ik zonder schroom zeggen dat ik nu ongeveer kan volgen wat er precies gebeurt tijdens die korte hevige Encierros , in die luttele minuten na 8 uur ‘s morgens, 8 opeenvolgende dagen tijdens de Fiestas Patronales ter ere van San Fermín

Een buitenmaatse internationale aandacht voor een groot deel te danken aan de bestsellers van Nobelprijswinnaar Ernest Hemingway (wo. ‘The Sun Also Rises’ & ‘Death in the Afternoon’) die daarmee de hele stierengevechten-kultuur naar het Rijk der Eeuwige Legenden schreef. Hemingway verbleef verschillende jaren in Pamplona, had daar volgens welingelichte bron een passionele verhouding met een Torero-Matadero en verhief het stierengevecht tot een religie, of minstens tot een metafysisch vraagstuk over de zin van leven en dood. Tja…

De autoriteiten van Navarra en Pamplona kregen een beetje laat door dat je zo’n naam en de hele hannenkensnest errond misschien wel als toeristische troef  kunt gaan uitspelen; erg begeesterde kaartspelers zijn het niet, zo blijkt alweer. Maar goed, elk jaar gedurende 9 dagen barst Pamplona nu uit haar voegen met de komst van 5x meer bezoekers dan eigen inwoners.

Velen zijn Amerikanen die denken dat de hele binnenstad één grote latrine is waar de Kalimotxo (wijn+cola) de plaats inneemt van bloed, waar de vrouwen er voornamelijk op de schouders worden gedragen om te worden bepampeld en waar stieren af en toe door de straten lopen om te worden getreiterd…

Die ene Amerikaan Patrick E. zal zich in alle geval zijn leven lang herinneren dat dit niet helemaal strookt met de realiteit. Hij verloor deze morgen zijn milt op de ‘Cuesta de Santo Domingo’ omdat hij ni puta idea had wat een encierro eigenlijk is…

S&Cº

 

¡QUERID@S!

Jammer…  zoals de titel zou laten vermoeden, gaan we het niet hebben over voetbal, zijn transfers of zijn zotten. Zelfs niet over ònze koning, El Rey Juan Carlos, dit keer…
Wel over de voorlopige nieuwe woonst -dit pand met vele kleine kamertjes – dat al door vele van zijn soortgenoten werd gedeeld. Wel hebben we het (opnieuw, helaas) over Luís ‘El Cabrón’ Bárcenas die de voorbije dagen en nachten daar heeft doorgebracht, in ‘El Soto del Real’, de belangrijkste gevangenis van Centraal-Spanje. En dat was nu precies niet volgens afspraak met de PP-top… en daarom is ‘El Cabrón’ realmente cabreado* (=écht bokkig-kwaad geworden) met als resultaat dat deze gewezen PP-schatbewaarder zijn straffe chantage-bedreiging heeft uitgevoerd: nl het publiceren van de zwarte boekhouding van de Partido Popular. Iets wat Mariano Rajoy voorzeker nooit zal verwacht hebben dat ie daartoe in staat zou zijn.

Maar nu is het zover: Gisteren en vandaag verschenen in de gezaghebbende én bovendien doorgaans PP-gunstig gezinde krant El Mundo UNA BOMBA DE RELOJERÍA: een echte TIJDBOM dat wel eens het einde van deze regering zou kunnen betekenen.

¡OJALÁ!*

(*Moest dát eens waar zijn!:::)

¡QUERID@S!

Neen serieus, zonder schroom en geen gezever: ik weet helaas waarover het gaat.

It’s my job: Golfterreinen huizen in mijn stokpaardenstal…

Wat ze in M4IB weggeknipt hebben is wat ik tijdens de opnames zei over het gegeven dat golfterreinen ongelooflijke verslinders zijn van ‘recursos naturales.

Zonder overdrijven: Een volwassen golfterrein van 18 holes in het Spaanse zuiden slikt op een gemiddelde zomerdag moeiteloos 1.000.000 liter water. Inderdaad: per dag 1 Miljoen liter – meestal drinkwater (We houden ook dit keer het aantal nullen en eenheden in de gaten). Op jaarbasis gewagen we over cijfers tussen 100.000 en 800.000 KUBIEKE METER drinkwater.  Dat is de behoefte van een middelgrote stad op het Spaanse hinterland. En dan spreken we nog niet over het benzineverbruik van de grasmaaiers, de meststoffen, pesticiden en bvb de electrische pompen om alles naar zijn plaats te sproeien.
En dit om een super-artificieel landschap frisgroen te houden bij eender welke Tº of klimatologische omstandigheid.

Een intensieve monocultuur dat geen oogst voortbrengt; …dan nog geïnstalleerd op plaatsen die voordien dikwijls van hoge lanschappelijke of ecologische waarde waren.

Voor het plezier van enkele ‘afortunados‘: omhoog gevallen pietzakken, snobs en schaamtelozen**  als daar  zijn oa de koninklijke familie en aangetrouwden (SIC!).
Je begrijpt: weinig behoefte om die mensen tegen het lijf te lopen en bijgevolg ook niet om dat miskend, sluimerend talent in mij wakker te maken:

Tiger Stefs

Het is bewezen: lachen is gezond, vooral met zichzelf…

Zopas nog heeft het Hooggerechtshof(!! El Supremo!) de ‘Ecologistas en acción’ gelijkgegeven in hun protest bij de inplanting van twee golfterreinen vlak bij Madrid. Eén ervan is El Encín in Alcalá de Henares:

Tegen alle milieurapporten en zonder bouwlicentie verdween een uniek natuuurgebied volgens de beste post-franquistische tradities.

Uitspraak TC

Het Grondwettelijk Hof (TC) beslistte bovendien dat dit Golfterrein tot zijn oorspronkelijke staat moet worden hersteld.

Maar dat moeten we nog zien gebeuren

S.